अतिवृष्टीच्या परिस्थितीत, जिओटेक्स्टाइल स्लोप प्रोटेक्शन स्ट्रक्चर प्रभावीपणे त्याचा संरक्षणात्मक प्रभाव पाडू शकते. जिओटेक्स्टाइल झाकलेले नसलेल्या भागात, मुख्य कण विखुरतात आणि उडतात, काही खड्डे तयार करतात; जिओटेक्स्टाइलने व्यापलेल्या भागात, पावसाचे थेंब जिओटेक्स्टाइलवर आदळतात, त्यामुळे दाब विखुरला जातो आणि उताराच्या जमिनीवरील आघात शक्ती मोठ्या प्रमाणात कमी होते. पाकळ्यांच्या क्षरणानंतर, शाही शरीराची घुसखोरी क्षमता हळूहळू कमी होते आणि त्यानंतर उताराचा प्रवाह तयार होतो. जिओटेक्स्टाइल्समध्ये रनऑफ तयार होतो आणि रनऑफ जिओटेक्स्टाइलमधून विखुरला जातो, ज्यामुळे पावसाचे पाणी लॅमिनार अवस्थेत खाली वाहून जाते. जिओटेक्स्टाइल्सच्या प्रभावामुळे, रनऑफने तयार केलेले खोबणी जोडणे कठीण आहे, कमी संख्येने खोबणी आणि चरांचा संथ विकास. बारीक खोबणीची धूप किंचित अनियमित आणि तयार होण्यास कठीण असते. जमिनीची धूप मोकळ्या उतारांच्या तुलनेत खूप कमी होते, मातीचे कण जिओटेक्स्टाइलच्या वरच्या बाजूला एकत्र होतात आणि खोबणी आणि काही खड्डे वरच्या बाजूस अडवतात.
अतिवृष्टीच्या परिस्थितीत, जिओटेक्स्टाइल उंचावलेल्या स्ट्रक्चर्स उतारांचे प्रभावीपणे संरक्षण करू शकतात आणि एकूणच, जिओटेक्स्टाइल उंचावलेल्या संरचनांना कव्हर करू शकते. जेव्हा पाऊस भू-टेक्सटाइलवर आदळतो तेव्हा ते उंचावलेल्या संरचनेचे प्रभावीपणे संरक्षण करू शकते आणि त्यांच्यावरील प्रभाव कमी करू शकते. पावसाच्या सुरुवातीच्या टप्प्यात, पसरलेल्या संरचनेचा दूरचा उतार कमी पाणी शोषून घेतो; पावसाच्या नंतरच्या टप्प्यात, पसरलेली रचना उतार जास्त पाणी शोषून घेते. धूप झाल्यानंतर, मातीची घुसखोरी क्षमता हळूहळू कमी होते आणि नंतर उतार प्रवाह तयार होतो. जिओटेक्स्टाइल्समध्ये रनऑफ तयार होतो आणि वाढलेल्या संरचनेतून प्रवाह अवरोधित केला जातो, परिणामी प्रवाहाचा वेग कमी होतो. त्याच वेळी, उंचावलेल्या संरचनेच्या वरच्या भागात मातीचे कण जमा होतात आणि पाण्याचा प्रवाह जिओटेक्स्टाइलद्वारे विखुरला जातो, ज्यामुळे प्रवाह लॅमिनार अवस्थेत वाहतो. पसरलेल्या स्ट्रक्चर्सच्या उपस्थितीमुळे, प्रवाहाने तयार केलेले खोबणी जोडणे कठीण आहे, कमी संख्येने चर आणि मंद विकास आहे. बारीक खोबणीची धूप थोडीशी विकसित झाली आहे आणि तयार होऊ शकत नाही.
उघड्या उतारांच्या तुलनेत मातीची धूप मोठ्या प्रमाणात कमी होते, कण बाहेर पडलेल्या संरचनेच्या वरच्या बाजूला एकत्र होतात आणि चर आणि काही खड्डे वरच्या बाजूस अडवतात. त्याचा संरक्षणात्मक प्रभाव खूपच उत्कृष्ट आहे. मातीच्या कणांवर पसरलेल्या स्ट्रक्चर्सच्या ब्लॉकिंग इफेक्टमुळे, प्रोट्रुडिंग स्ट्रक्चर्सच्या तुलनेत संरक्षणात्मक प्रभाव अधिक स्पष्ट आहे.
जिओटेक्स्टाइल बांधकामाच्या प्रक्रियेत, अभियांत्रिकी बांधकामाची गुणवत्ता सुधारण्यासाठी आणि जिओटेक्स्टाइलची चांगली कामगिरी सुनिश्चित करण्यासाठी, खालील मुद्द्यांकडे लक्ष दिले पाहिजे. प्रथम, जिओटेक्स्टाइलला दगडांमुळे नुकसान होण्यापासून प्रतिबंधित करा. जिओटेक्स्टाइल्सच्या स्वरूपासारख्या कापडामुळे, रेववर ठेवल्यावर, ते या रेवांच्या संपर्कात तीक्ष्ण दगडांनी सहजपणे कापले जातात, ज्यामुळे त्यांच्या फिल्टरिंग आणि तन्य क्षमतेच्या प्रभावी वापरात अडथळा निर्माण होतो, त्यामुळे त्यांचे अस्तित्वाचे मूल्य गमावले जाते. काँक्रीटच्या बांधकामात, जिओटेक्स्टाइलच्या तळाशी बारीक वाळूचा थर लावणे किंवा चांगली प्रतिबंधात्मक आणि संरक्षणात्मक भूमिका बजावण्यासाठी योग्य साफसफाईची कामे करणे आवश्यक आहे. दुसरे म्हणजे, विणलेल्या जिओटेक्स्टाइलची ताणतणाव कार्यप्रदर्शन रेखांशाच्या दिशेने 4-6 मीटर दरम्यान रुंदीसह, आडवा दिशेपेक्षा अधिक मजबूत असते. नदीकाठच्या बांधकामादरम्यान ते कापले जाणे आवश्यक आहे, ज्यामुळे सहजपणे कमकुवत क्षेत्रे आणि बाह्य नुकसान होऊ शकते. एकदा जिओटेक्स्टाइलमध्ये समस्या आल्या की, त्यांची प्रभावीपणे देखभाल करण्याचा कोणताही चांगला मार्ग नाही. म्हणून, काँक्रीटच्या बांधकामात, बिछाना दरम्यान क्रॅक टाळण्यासाठी नदीचा किनारा हळूहळू वाढविण्याकडे लक्ष देणे आवश्यक आहे. शेवटी, फाउंडेशनच्या बांधकाम प्रक्रियेदरम्यान, लोडचे वजन हळूहळू वाढले पाहिजे आणि दोन्ही बाजूंचा ताण शक्य तितका एकसमान ठेवला पाहिजे. एकीकडे, ते जिओटेक्स्टाइलचे नुकसान किंवा सरकणे टाळू शकते आणि दुसरीकडे, ते संपूर्ण प्रकल्पाचे ड्रेनेज कार्य सुधारू शकते, पाया अधिक स्थिर बनवू शकते.
पोस्ट वेळ: मे-29-2024